Sveitabíllinn
Íslenskir bændur þurftu að eiga sveitabíl sem komst um torfærur og óbyggðir þar sem aðrir bílar gáfust upp. Unga fólkið fékk þá lánaða á sveitaböllin og margir fengu sinn fyrsta koss þarna afturí. Íslenskir bændur fluttu sauðfé, mjólkurafurðir og aðrar landbúnaðarafurðir á sveitabílunum sínum, svo var skolað af þeim á sunnudögum og prúðbúið heimilisfólkið var flutt til kirkju. Þannig hefur skapast væntumþykja og virðing fyrir þessu trausta farartæki.
